Dükkândan çıktığımda güneş batmak üzereydi. Kardeşime "Bugün ben gidiyorum, sen kapat" dedim. Eve doğru yürürken bacaklarım titriyordu, sanki hastaymışım gibi. Ama hasta değildim. O sabah dükkânda, telefonumdan kamerayı izlemiştim; gördüklerimin etkisiydi. Kafamın içinde hâlâ o görüntüler dönüyordu: karımın Nizamettin'in karşısında dizlerinin üstüne çöküşü, o kalın yarağın karımın ağzına girip çıkması, sonra karımın eşarbını çıkarıp göğsüne tutuşu ve Nizamettin'in o eşarba boşalışı. En sonda da karımın eşarbı burnuna götürüşü, diliyle yoklayışı, sonra da o "Vay orospu çocuğu, buna da attırmış!" deyişi. Bir de daha beteri vardı: odada Nizamettin'le karımın kucak kucağa, dudak dudağa öpüşmesi.
Eve vardığımda Hanife mutfaktaydı. Kızımız hafta sonu gelecekti, daha gelmemişti. Her zamanki hali — başında bir eşarp, üzerinde basma elbise. "Hoş geldin" dedi, bana baktı. "Yüzün solgun, hasta mısın?" "Yok" dedim. Ama bir türlü "kamerayı izledim" diyemedim. İçimde bir şey, sanki oyun bozulmasın diye, susmamı söylüyordu.
Yemeği yedik, televizyonu açtık, ama ben ekrana değil, karıma bakıyordum. Ellerine, boynuna, başındaki eşarba. Bu kadın, başka bir adamın yarağını ağzına almıştı. Ve o adam benim en yakın arkadaşımdı. Karım da bir kere olsun bana söylememişti.
Yatak vakti geldiğinde ikimiz de sessizdik. Hanife geceliğini giydi, yatağa girdi. Ben de girdim. Yan yana yattık, tavanı izledik. Bir süre kimse konuşmadı. Sonra karım, sanki bir şeylerden korkar gibi, bana döndü. "Bekir" dedi. "Bir şey mi oldu bugün? Sabahtan beri tuhafsın."
İşte o an dayanamadım. "Hanife" dedim, "sana bir şey soracağım, ama kızma."
Bir an durdu. "Sor" dedi, sesi kısıldı.
"Nizamettin'in bize geldiği gece... sen odada neler olduğunu biliyorsun, değil mi?"
Karım nefesini tuttu. Karanlıkta yüzünü göremiyordum ama kızardığını hissediyordum. "Bekir..." dedi. "Sen nereden biliyorsun?"
"Kamerayı izledim" dedim. "Baştan sona."
Sessizlik. Sonra karım başını yastığa gömdü, "Aman Allah'ım..." dedi. "Bekir, kızıyor musun? Yemin ederim sana söyleyecektim, ama nasıl söyleyeceğimi bilemedim. Utanıyordum. Bir de senin yüzünden oldu zaten, sen istedin diye..."
"Biliyorum" dedim. "Kız mıyım ben sana? Ama bir şey söyleyeyim Hanife — sen o gece, ben yokken, Nizamettin'in karşısında hiç de isteksiz değildin."
Karım bir şey diyemedi. Sadece elini uzatıp benim göğsüme koydu. Sonra sessizce, "Evet" dedi. "İstemeye istemeye oldu ama... oldu işte. Adam bana 'güzelsin, bir tanemsin' dedi. Sen yıllardır bana öyle demedin."
İçime oturdu ama hoşuma da gitti. Doğruydu. Ona hak verdim. Yıllardır karımı bir alışkanlık gibi seviyordum. Nizamettin ise ona kadın olduğunu hatırlatmıştı.
"Peki" dedim, sesimi düz tutmaya çalışarak, "sen o gece zevk aldın mı?"
Karım yüzünü çevirdi, "Ne bileyim..." dedi. "Ama... bir şey itiraf edeyim, o eşarbı birkaç gün yıkamadım. Kurumuştu, ama giydim. Kokusunu alınca tuhaf oluyorum."
Dayanamadım. Uzandım, onu kendime çektim, dudaklarına yumuldum. Öpüşmeye başladık. Yıllardır ilk kez bu kadar iştahlı öpüşüyorduk. Ellerim geceliğin içine girdi, memelerini buldu. Karım kıvrandı. Bu kez "hadi acele et" demedi. Bekledi, kendini bıraktı.
O gece karımı yıllardır sikmediğim gibi siktim. Ama daha önemlisi, bir oyun oynadım kafamda. Onu sikerken, bir ara durdum, yarağımı amının dudaklarına sürttüm ve "Kimin yarağı bu?" diye sordum. Karım, "Senin!" dedi. "Yok" dedim, "benim değil. Kimin?" Karım bir an şaşırdı, sonra jeton düştü. "Nizamettin'in..." dedi. "Peki ben kimim?" dedim. Karım gülümsedi, "Nizamettin!" dedi. Ve ben o gece karımı Nizamettin'in yarağıymışım gibi siktim. Karımın iniltileri yatağın gıcırtısına karıştı. Kızımız evde olmadığı için kimse bizi duymuyordu.
İkimiz de boşaldıktan sonra ter içinde yan yana yattık. Karım başını omzuma koydu. "Bekir" dedi, "bu işin sonu ne olacak?"
"Bilmiyorum" dedim. "Ama bir şey biliyorum. Bu iş burada kalmayacak."
Karım kalktı, bana baktı. "Yani... bir daha mı?"
"Bir daha" dedim. "Belki daha fazlası. Karar senin."
Karım bir şey demedi ama yüzünden belliydi. İstiyordu. Hem de benim istediğimden çok.
Sabah işe gitmeden önce, telefonu elime aldım. Nizamettin'in numarası duruyordu. Mesaj yazdım:
"Ortak, müsait olduğunda dükkâna uğra. Konuşacaklarımız var."
Gönderdim. Bir dakika geçmedi, cevap geldi:
"Ne oldu hayırdır? Yoksa bir şey mi kaçırdık?"
Telefonu cebime koydum. Adam her şeyi biliyordu. Ya da en azından seziyordu. Ben ise artık emindim — bu iş, üçümüzün arasında, kontrolden çıkacak bir yola girmişti. Ve işin tuhafı, ben bundan hiç de şikâyetçi değildim.
Mesajı attıktan sonra Nizamettin aynı gün akşamüstü dükkâna geldi. Kapıdan girerken yüzünde o bilmiş gülümseme vardı. "Buyur ortak, ne oldu, hayırdır?" dedi. Sanki hiçbir şeyden haberi yokmuş gibi. Oturduk, birer içki koydum.
"Ortak" dedim, "ben o gece olanları biliyorum."
Kaşını kaldırdı. "Hangi gece?"
"Yatak odamızda kaldığın gece. Karımla... olanlar."
Bir an sustu. Sonra gülümsedi, hiç şaşırmamış gibi. "Bekir" dedi, "sen kamerayı mı kurdun?"
"Kurdum" dedim.
Nizamettin geriye yaslandı, sigarasından bir nefes çekti. "Ee, nasıl geçti?" dedi pişkin pişkin.
"Sen bana soruyorsun, sen anlat" dedim. "Ne yaptın karıma?"
Nizamettin güldü. "Bekir, ben bir şey yapmadım. Yaptıysam da senin sayende yaptım. Odayı bana sen verdin, çamaşırlarını orada bırakan sendin. Bir de bana bakayım diye kamerayı kurdun. Sen benden çok istiyorsun bu işi, kabul et."
Haklıydı. İçimden kızmak geldi ama kızamadım. Çünkü doğruydu.
"Peki" dedim, "ne olacak şimdi?"
Nizamettin kadehi kaldırdı, bana baktı. "Sen ne istiyorsun Bekir?"
"Ben şunu istiyorum" dedim. "Bu iş böyle yarım kalmasın. Ama gizli saklı da olmasın. Karım bilsin ki ben biliyorum. Sen bil ki o da biliyor. Ve bir gün — ne zaman olur bilmem — sen onu tam anlamıyla sik. Sadece eşarbına, ağzına değil. Tam olarak."
Nizamettin kadehi bana doğru uzattı. "Ortak" dedi, "sen adamsın. O zaman şunu söyleyeyim — cuma akşamı size geleceğim. Karın da, sen de hazır olun."
"Kızım var, hafta sonu geliyor" dedim.
"Olsun" dedi Nizamettin. "O gelince odasına girer. Siz de... işinizi bilirsiniz."
Kadehleri tokuşturduk.
Cuma akşamı olduğunda evde bir telaş vardı. Hanife kızımızı karşıladı, yemeği hazır etti. Ama bir yandan da belli ki kendini hazırlıyordu. Kızımız Ece, yemeğini yedi, "Ben yorgunum, odama geçiyorum" dedi. "İyi geceler anne, iyi geceler baba." Odasına çekildi.
Kapı çaldı. Nizamettin gelmişti. Elinde yine bir poşet vardı, ama bu kez boş değil. Bir şişe şarap, bir de küçük bir kutu. "Ablama bir şey getirdim" dedi. Hanife utana sıkıla aldı, "Abi yine ne gerek vardı" dedi. Ama sevindiği yüzünden belliydi.
Masaya oturduk. Bir şeyler yedik, iki duble içtik. Nizamettin ile göz göze geldik. Ben anladım, o da anladı. Gece başlıyordu.
Bir ara kalktım, "Ben size bir çay yapayım" dedim. Mutfağa geçtim ama aslında salona girmeyecektim. Yapacak olduğum şey belliydi — onları yalnız bırakacaktım. Mutfağın kapısı aralıktı, oradan bakıyordum.
Nizamettin karımın yanına oturdu. Önce konuşmaya başladılar, sesleri kısıktı. Sonra Nizamettin karımın elini tuttu. Karım elini çekmedi. Nizamettin karımın başındaki eşarbı öptü, kokladı. Karım başını öne eğdi ama yüzü gülüyordu.
Nizamettin elini karımın beline attı, kendine çekti. Karım direnmedi. Öpüştüler. Bu kez çekingen değildi. Uzun, iştahlı bir öpüşmeydi. Nizamettin karımın eşarbını çözdü, saçları döküldü. Sonra bluzunun düğmelerini açtı. Karım kollarını kaldırdı, bluz çıktı. Sutyenini açtı, iri memeleri ortaya çıktı. Nizamettin memelerini elledi, dudaklarıyla emdi. Karım kıvrandı, başını geriye attı.
"Hanife" dedi Nizamettin, "beni istiyor musun?"
"İstiyorum" dedi karım, neredeyse fısıltıyla.
Nizamettin karımı ayağa kaldırdı, eteğinin fermuarını çözdü. Etek kaydı. Karımın bacakları, beyaz külotu göründü. Nizamettin külotu tutup aşağı çekti. Karım kalçalarını kaldırıp çıkmasına yardım etti. Şimdi karım tamamen çıplaktı, sadece çorapları vardı. Kızımız evde olduğu için sessiz olmaya çalışıyorlardı ama zorlanıyorlardı.
Nizamettin karımı divana yatırdı. Bacaklarını ayırdı, yüzünü amına gömdü. Karım eliyle ağzını kapattı ki inlemesin. Ama duyuluyordu yine de. Nizamettin karımı uzun uzun yaladı. Karımın kalçaları kalkıp iniyordu. Sonra Nizamettin kalktı, pantolonunu, boxerini çıkardı. O kalın, yarağı ortaya çıktı, kazık gibi. Kamerada görmüştüm ama canlı bambaşkaydı.
Nizamettin karımın üzerine çıktı. Yarağını karımın amına dayadı. "Hazır mısın aşkım?" dedi. Karım başını salladı. Ve Nizamettin bastırdı. Yavaş yavaş girdi. Karım "Ahhh!" dedi, eliyle ağzını kapattı yine. Nizamettin karımın içine yerleşti, bir an durdu. Sonra hareket etmeye başladı. Önce yavaş, sonra hızlandı. Karımın bacakları adamın beline dolandı.
Ben mutfaktan izliyordum. Kendi karım başka bir adamın altındaydı ve ben bunu izliyordum. Ve işin tuhafı — kızmıyordum. Zevk alıyordum.
Nizamettin hızlandı, karyolaya değil ama divana çarpan sesler çıkıyordu. Karım inliyordu, "Nizamettin... aman..." diyordu. Nizamettin karımın kulağına eğildi, "Aşkım, sen ne güzel kadınsın, sana doyamıyorum" dedi. Karım güldü, sonra iniltiye döndü.
Bir ara Nizamettin durdu, karımı çevirdi. Dizlerinin üzerine getirdi, arkadan, amından girdi. Karım "Ahh!" dedi, çıkar diye bağıracak oldu ama bağıramıyordu. Nizamettin belinden tutmuş, arkadan sikiyordu. Karımın memeleri aşağı yukarı sallanıyordu. Nizamettin bir elini karımın saçına attı, hafifçe çekti. Karım başını kaldırdı, inledi.
Sonra Nizamettin karımı tekrar çevirdi, sırtüstü yatırdı. Bacaklarını omuzlarına aldı, öyle girdi. Bu sefer daha derin. Karım "Ahhh... çok derin!" dedi, gözleri kapandı. Nizamettin hızlandı, karımın amına tam güçle pompalamaya başladı.
Artık dayanamadım. Mutfaktan çıktım, salona geçtim. Nizamettin beni gördü, gülümsedi ama durmadı. Karım da beni görünce kızardı ama o da durdurmadı. Hatta bana baktı, sanki "görüyor musun" der gibi. Yanlarına yaklaştım, karımın saçını okşadım.
"İyi misin?" dedim.
"İyiyim" dedi karım, nefes nefese. "Çok iyiyim."
Nizamettin hızlandı, iyice abandı. Karımın iniltileri artık saklanamıyordu. Nizamettin birkaç kez daha sert bastırdı ve "Aşkım, geliyorum!" dedi. Karım da "Gel!" dedi. Ve Nizamettin karımın içine boşaldı. Bir süre öyle kaldı, sonra çekildi. Karımın amından dölleri sızıyordu. Karım yatağa yığıldı, ter içinde.
Nizamettin yanına uzandı. İkisi de nefes nefese. Ben de yanlarına oturdum. Karım bir elini bana, bir elini Nizamettin'e uzattı. Üçümüz sessizce yattık.
Sonra karım kalktı, üstüne geceliğini geçirdi. "Ece uyanmasın" dedi. Nizamettin de giyindi. Kapıya doğru giderken karım onu tuttu, öptü. "Cuma'ya kadar" dedi Nizamettin. "Cuma'ya kadar" dedi karım.
Nizamettin çıktı. Karım bana döndü. Yüzü kızarmıştı, ama gözleri parlıyordu. "Bekir" dedi, "sen... kızgın mısın?"
"Değilim" dedim. "Ama bir şey soracağım. Dürüst ol."
"Sor."
"O seni sikerken, ben mutfaktan bakıyordum. Sen beni gördün mü?"
Karım utandı, başını öne eğdi. "Gördüm."
"Ve devam ettin."
"Ettim" dedi. "Çünkü... sen bakarken daha çok hoşuma gitti."
İşte o an anladım. Bu iş artık bir kerelik değildi. Bu iş bizim hayatımız olmuştu.
O gece Nizamettin gittikten sonra karımla ikimiz yatağa girdik ama ikimiz de uyuyamadık. Hanife bana sokuldu, başını göğsüme koydu. Ama zihnimde başka bir şey vardı. Karımın altında Nizamettin'in kalçaları gidip geliyordu gözümün önünde. Ve ben bunu düşündükçe sikim yine kalkıyordu.
"Bekir" dedi karım karanlıkta, "sen neden hâlâ sertsin?"
"Bilmem" dedim. "Belki de gördüklerim hoşuma gitti."
Karım kıkırdadı. "Sen ne biçim kocasın? Karını başka adam sikiyor, sen de zevk alıyorsun."
"Öyleyse ikimiz de aynıyız" dedim. "Sen de zevk aldın."
Sustu. Sonra elini uzatıp yarağımı tuttu. "Evet" dedi, "aldım." Yarağımı okşamaya başladı, yavaş yavaş. "Aldım, hem de çok aldım. Nizamettin... çok farklı sikiyor. Sen bana yıllardır böyle yapmadın."
İçime oturdu yine ama bu kez kızmadım. Doğruydu. Yıllardır karımı bir görev gibi sikişiyordum. Nizamettin ise ona kadın olduğunu hatırlatmıştı.
"Nasıl sikiyor?" dedim. "Anlatsana."
Karım elimi tutup amına götürdü. "Bak" dedi, "hâlâ ıslak. Sen hiç bu kadar ıslak görmüş müydün beni?"
Gerçekten de ıslaktı. Amı sırılsıklamdı. Parmaklarım kaydı içine. Karım başını geriye attı. "Anlat" dedim. "İlk nerede girdi, nasıl girdi?"
Karım anlatmaya başladı ama sesi kesik kesikti, çünkü parmağım amının içinde gidip geliyordu. "Nizamettin... önce yaladı" dedi. "Çok yaladı. Sen hiç öyle yalamazsın. Amımın her yerini diliyle... aah... sonra yarağını dayadı. Kalındı, ben korktum, ama bir anda giriverdi. Sanki yıllardır beni sikiydi, öyle rahat girdi."
"Sonra?"
"Sonra önce yavaş, sonra hızlı. Arkadan da yaptı. Dizlerimin üstünde. Memelerimi salladı, saçımı çekti. Aah... Bekir, devam et."
Parmağımı çıkarıp üzerine çıktım. Bu kez uzun sürdü, iştahlı siktim. Ama bir şey fark ettim — karım bana Nizamettin'i anlatırken daha çok ıslanıyordu. Sanki o adamı sikimde hissediyordu.
When I got home Hanife was in the kitchen. Our daughter was coming for the weekend, hadn't shown up yet. The same as always — a scarf on her head, a print dress on her. "Welcome home," she said, looked at me. "You look pale, you sick?" "Nah," I said. But somehow I just couldn't say "I watched the camera." Something in me, like it didn't want the game to break, was telling me to keep quiet.
We ate, turned on the TV, but I wasn't looking at the screen, I was looking at my wife. Her hands, her neck, the scarf on her head. This woman had put another man's cock in her mouth. And that man was my best friend. And my wife hadn't told me even once.
When bedtime came we were both quiet. Hanife put on her nightgown, got in bed. I got in too. We lay side by side, staring at the ceiling. Nobody said anything for a while. Then my wife, like she was scared of something, turned to me. "Bekir," she said. "Did something happen today? You've been weird since morning."
That's when I couldn't hold it in. "Hanife," I said, "I'm gonna ask you something, but don't get mad."
She froze for a second. "Ask," she said, her voice going hoarse.
"The night Nizamettin came over... you know what went down in that room, don't you?"
My wife held her breath. I couldn't see her face in the dark but I could feel her turning red. "Bekir..." she said. "How do you know?"
"I watched the camera," I said. "Start to finish."
Silence. Then my wife buried her head in the pillow, "Oh my God..." she said. "Bekir, are you mad? I swear I was gonna tell you, but I didn't know how. I was embarrassed. And it happened because of you anyway, because you wanted it..."
"I know," I said. "What am I, a girl? But let me tell you something, Hanife — that night, with me gone, you weren't exactly unwilling in front of Nizamettin."
My wife couldn't say anything. She just reached over and put her hand on my chest. Then quietly, "Yeah," she said. "It happened against my will but... it happened. The man told me 'you're beautiful, you're my one and only.' You haven't told me that in years."
It stung but I liked it too. It was true. I gave her that. For years I'd loved my wife like a habit. Nizamettin had reminded her she was a woman.
"Okay," I said, trying to keep my voice flat, "did you enjoy it that night?"
My wife turned her face away, "How should I know..." she said. "But... let me confess something, I didn't wash that scarf for a few days. It was dry, but I wore it. When I smell it I get weird."
I couldn't take it. I reached over, pulled her to me, dove onto her lips. We started kissing. First time in years we kissed this hungry. My hands went inside the nightgown, found her tits. My wife squirmed. This time she didn't say "hurry up." She waited, let herself go.
That night I fucked my wife like I hadn't in years. But more than that, I played a game in my head. While I was fucking her, I stopped at one point, rubbed my cock against her pussy lips and asked, "Whose cock is this?" My wife said, "Yours!" "Nah," I said, "not mine. Whose?" My wife froze for a second, then it clicked. "Nizamettin's..." she said. "So who am I?" I said. My wife smiled, "Nizamettin!" she said. And that night I fucked my wife like I was Nizamettin's cock. My wife's moans mixed with the creaking of the bed. Our daughter wasn't home so nobody could hear us.
After we both came we lay side by side, drenched in sweat. My wife put her head on my shoulder. "Bekir," she said, "where's this thing gonna end?"
"I don't know," I said. "But one thing I know. This thing ain't staying here."
My wife sat up, looked at me. "So... again?"
"Again," I said. "Maybe more. Your call."
My wife didn't say anything but it was clear from her face. She wanted it. Way more than I did.
Before leaving for work in the morning, I picked up the phone. Nizamettin's number was still there. I typed a message:
"Partner, swing by the shop when you're free. We got stuff to talk about."
Sent it. Not a minute passed, the reply came:
"What's up, something wrong? Or did we miss something?"
I put the phone in my pocket. The man knew everything. Or at least he sensed it. And me, I was sure now — this thing, between the three of us, was headed down a road that was gonna get out of control. And the weird part, I wasn't complaining one bit.
After I sent the message Nizamettin came by the shop that same evening. Walking in, he had that knowing grin on his face. "So partner, what's up, something wrong?" he said. Like he had no clue. We sat down, poured a drink each.
"Partner," I said, "I know what happened that night."
He raised an eyebrow. "Which night?"
"The night you stayed in our bedroom. The stuff... with my wife."
He went quiet for a second. Then smiled, like he wasn't surprised at all. "Bekir," he said, "did you set up the camera?"
"I did," I said.
Nizamettin leaned back, took a drag off his cigarette. "So, how'd it go?" he said, smug.
"You're asking me, you tell it," I said. "What'd you do to my wife?"
Nizamettin laughed. "Bekir, I didn't do a thing. And if I did, I did it because of you. You gave me the room, you were the one who left your clothes in there. And you set up the camera so you could watch me. You want this more than I do, admit it."
He was right. Part of me wanted to get mad but I couldn't. Because it was true.
"Okay," I said, "what happens now?"
Nizamettin raised his glass, looked at me. "What do you want, Bekir?"
"Here's what I want," I said. "This thing don't stay half-done. But it ain't secret either. My wife knows I know. You know she knows. And one day — whenever that is — you fuck her for real. Not just her scarf, not just her mouth. For real."
Nizamettin held his glass out to me. "Partner," he said, "you're a man. Then let me say this — I'm coming to your place Friday night. You and your wife, be ready."
"My daughter's here, coming for the weekend," I said.
"Doesn't matter," Nizamettin said. "She'll go to her room. And you two... you'll know what to do."
We clinked glasses.
When Friday night came there was a fuss at home. Hanife picked up our daughter, got dinner ready. But you could tell she was getting herself ready too. Our daughter Ece ate her dinner, "I'm tired, I'm going to my room," she said. "Good night mom, good night dad." She went to her room.
The doorbell rang. Nizamettin had come. Again he had a bag in his hand, but this time not empty. A bottle of wine, and a little box. "I brought something for my sister," he said. Hanife took it all shy, "Brother, you didn't have to," she said. But you could tell from her face she was happy.
We sat at the table. Ate some stuff, had a couple of shots. Nizamettin and me caught each other's eye. I got it, he got it. The night was starting.
At one point I got up, "Let me make you some tea," I said. I went into the kitchen but I wasn't gonna go back to the living room. What I was gonna do was clear — leave them alone. The kitchen door was ajar, I was watching from there.
Nizamettin sat down next to my wife. First they started talking, voices low. Then Nizamettin took my wife's hand. My wife didn't pull away. Nizamettin kissed the scarf on my wife's head, smelled it. My wife bowed her head but her face was smiling.
Nizamettin put his hand on my wife's waist, pulled her to him. My wife didn't resist. They kissed. This time it wasn't shy. A long, hungry kiss. Nizamettin untied my wife's scarf, her hair spilled out. Then unbuttoned her blouse. My wife raised her arms, the blouse came off. He unhooked her bra, her big tits popped out. Nizamettin fondled her tits, sucked on them with his lips. My wife squirmed, threw her head back.
"Hanife," Nizamettin said, "you want me?"
"I want you," my wife said, almost a whisper.
Nizamettin pulled my wife to her feet, unzipped her skirt. The skirt slid down. My wife's legs, her white panties showed. Nizamettin grabbed the panties and pulled them down. My wife lifted her hips to help them off. Now my wife was totally naked, only her socks on. They were trying to be quiet because our daughter was home but it was hard.
Nizamettin laid my wife on the couch. Spread her legs, buried his face in her pussy. My wife covered her mouth with her hand so she wouldn't moan. But you could still hear it. Nizamettin licked my wife long and slow. My wife's hips rose and fell. Then Nizamettin got up, took off his pants, his boxers. That thick cock of his came out, stiff as a pole. I'd seen it on the camera but live it was something else.
Nizamettin got on top of my wife. Pressed his cock against my wife's pussy. "You ready, baby?" he said. My wife nodded. And Nizamettin pushed. Went in slow. My wife went "Ahhh!" covered her mouth with her hand again. Nizamettin settled inside my wife, paused for a second. Then started moving. First slow, then sped up. My wife's legs wrapped around the man's waist.
I was watching from the kitchen. My own wife was under another man and I was watching it. And the weird part — I wasn't mad. I was getting off on it.
Nizamettin sped up, it wasn't the bed but the couch that was thumping. My wife was moaning, "Nizamettin... oh..." she said. Nizamettin leaned into my wife's ear, "Baby, what a beautiful woman you are, I can't get enough of you," he said. My wife laughed, then it turned into a moan.
At one point Nizamettin stopped, turned my wife over. Got her on her knees, went in her pussy from behind. My wife went "Ahh!" almost yelled for him to pull out but couldn't yell. Nizamettin holding her by the waist, fucking her from behind. My wife's tits bouncing up and down. Nizamettin grabbed a handful of my wife's hair, pulled a little. My wife raised her head, moaned.
Then Nizamettin turned my wife again, laid her on her back. Put her legs on his shoulders, went in like that. This time deeper. My wife said "Ahhh... too deep!" her eyes closed. Nizamettin sped up, started pounding my wife's pussy at full power.
Now I couldn't take it. I came out of the kitchen, walked into the living room. Nizamettin saw me, smiled but didn't stop. My wife, when she saw me she went red but she didn't stop either. She even looked at me, like "you seeing this." I walked up next to them, stroked my wife's hair.
"You okay?" I said.
"I'm good," my wife said, out of breath. "I'm real good."
Nizamettin sped up, really laid into it. My wife's moans couldn't hide anymore. Nizamettin pushed hard a few more times and "Baby, I'm coming!" he said. My wife too, "Come!" she said. And Nizamettin came inside my wife. Stayed like that a while, then pulled out. Cum was oozing out of my wife's pussy. My wife collapsed onto the bed, drenched in sweat.
Nizamettin lay down next to her. Both of them out of breath. I sat down next to them too. My wife reached one hand to me, one hand to Nizamettin. The three of us lay there quiet.
Then my wife got up, threw her nightgown on. "Don't let Ece wake up," she said. Nizamettin got dressed too. Heading to the door, my wife grabbed him, kissed him. "See you Friday," Nizamettin said. "See you Friday," my wife said.
Nizamettin left. My wife turned to me. Her face was red, but her eyes were shining. "Bekir," she said, "are you... mad?"
"I'm not," I said. "But I'm gonna ask something. Be honest."
"Ask."
"While he was fucking you, I was watching from the kitchen. Did you see me?"
My wife got embarrassed, bowed her head. "I saw you."
"And you kept going."
"I did," she said. "Because... it felt better with you watching."
That's the moment I got it. This thing wasn't a one-time deal anymore. This thing had become our life.
That night after Nizamettin left my wife and me got in bed but neither of us could sleep. Hanife snuggled up to me, put her head on my chest. But my mind was somewhere else. My wife's hips going back and forth under Nizamettin played in front of my eyes. And the more I thought about it, the harder my dick got again.
"Bekir," my wife said in the dark, "why are you still hard?"
"Dunno," I said. "Maybe I liked what I saw."
My wife giggled. "What kind of husband are you? Another man's fucking your wife and you get off on it."
"Then we're the same," I said. "You got off too."
She went quiet. Then reached out and grabbed my cock. "Yeah," she said, "I did." She started stroking my cock, slow. "I did, and a lot. Nizamettin... fucks real different. You haven't done it to me like that in years."
It stung again but this time I wasn't mad. It was true. For years I'd been fucking my wife like a chore. Nizamettin had reminded her she was a woman.
"How does he fuck?" I said. "Tell me."
My wife took my hand and put it on her pussy. "Look," she said, "still wet. You ever seen me this wet?"
She really was. Her pussy was soaked. My fingers slid in. My wife threw her head back. "Tell me," I said. "Where'd he first go in, how'd he go in?"
My wife started telling me but her voice was broken, because my finger was going in and out of her pussy. "Nizamettin... first he licked," she said. "Licked a lot. You never lick like that. My whole pussy with his tongue... aah... then he pressed his cock against it. It was thick, I got scared, but it went right in. Like he'd been fucking me for years, that easy it went in."
"Then?"
"Then first slow, then fast. From behind too. On my knees. Made my tits bounce, pulled my hair. Aah... Bekir, keep going."
I pulled my finger out and got on top of her. This time it lasted long, I fucked her hungry. But I noticed something — my wife got wetter while telling me about Nizamettin. Like she was feeling that man in my cock.
2. Bölüm / Chapter 2 : https://www.sxonya.com/2026/10/2.html
3. Bölüm / Chapter 3 : https://www.sxonya.com/2026/10/3.html
0 Yorumlar